Egzekucja ta wpisuje się w szereg innych działań represyjnych podejmowanych przez komunistów na terenie całego kraju w okresie wyborów do Sejmu Ustawodawczego oraz poprzedzającym bezpośrednio amnestię z 22 lutego 1947 r. Pomiędzy grudniem 1946 a lutym 1947 r. na mocy wyroków orzeczonych przez WSR w Lublinie stracono 29 osób, z czego 20 zostało zamordowanych na terenie powiatów Włodawa, Sokołów Podlaski i Bielsk Podlaski po pospieszonych procesach organizowanych przy grupach operacyjnych UB-KBW.
 
Między godziną 17:20 a 18:55 od kul plutonu egzekucyjnego dowodzonego przez sierż. Józefa Baranika z WBW-Lublin ponieśli śmierć:
- Zdzisław Dąbrowski „Senator” (1921-1947), żołnierz oddziału Antoniego Kopaczewskiego „Lwa” ze zgrupowania mjr. „Zapory”; aresztowany 7 X 1946 r. przez PUBP w Krasnymstawie, skazany 15 I 1947 r. przez WSR w Lublinie na rozprawie w trybie doraźnym na karę śmierci.
- Jan Gajos „Wicher” (1924-1947), współpracownik oddziału WiN Leona Taraszkiewicza „Jastrzębia”; aresztowany 12 VIII 1946 r. przez PUBP w Lubartowie, skazany 17 I 1947 r. przez WSR w Lublinie na rozprawie w trybie doraźnym na karę śmierci.
- Marian Pomorski „Marianek” (1926-1947), żołnierz oddziału Stanisława Łukasika „Rysia” ze zgrupowania mjr. „Zapory”; aresztowany 15 I 1947 r. przez PUBP w Lublinie, skazany 17 I 1947 r. przez WSR w Lublinie na rozprawie w trybie doraźnym na karę śmierci.
- Stanisław Pyc „Gałązka” (1925-1947), żołnierz oddziału Jana Szaliłowa „Renka” ze zgrupowania mjr. „Zapory”; aresztowany 12 XI 1946 r. przez PUBP w Lublinie, skazany 16 I 1947 r. przez WSR w Lublinie na rozprawie w trybie doraźnym na karę śmierci.
 
Ciała zamordowanych wywieziono na Cmentarz Rzymskokatolicki przy ul. Unickiej w Lublinie i pogrzebano w nieoznaczonym miejscu.

Dawid Florczak
asystent prasowy
Instytutu Pamięci Narodowej Oddział w Lublinie