„Powroty” to wystawa pokazująca Zamość w latach 70-tych XX wieku. Na pewno nie było tak kolorowe i piękne, jak obecnie, ale swojskie i bliskie. Moje  rodzinne miasto odeszło w przeszłość w wyniku zakrojonych na szeroką skalę, ratujących je prac rewaloryzacyjnych.

W 1974 r. Rada Ministrów przyjęła uchwałę w sprawie renowacji Starego Miasta, co zapewniło miastu środki na kompleksową odnowę miasta w drugiej połowie lat 70. i początku lat 80. XX w. Mobilizacja społeczna była ogromna. Do Zamościa przyjechali członkowie oddziałów PKZ (Pracownie Konserwacji Zabytków) z całej Polski. Do tego trzeba doliczyć wszystkich, którzy działali w czynie społecznym. Podobno momentami na Starym Mieście i w jego okolicy jednocześnie pracowało nawet kilka tysięcy osób.

Te zdjęcia to osobiste wspomnienia mojej młodości, ale także dokument życia miasta i jego mieszkańców. To fotograficzny zapis, w którym zwracam szczególną uwagę nie tylko na zabytkową architekturę ówczesnego hetmańskiego grodu, ale także na ludzi zamieszkujących Stare Miasto i pracujących przy największej w historii miasta rewaloryzacji. Takie moje rodzinne miasto odeszło już w przeszłość.

Nie tylko moim zdaniem, Zamość po 1980 r. (czyli po pierwszej, wielkiej renowacji) stał się już innym miastem”.

Mirosław Chmiel AFRP