I. w okresie od listopada 2013 r. do 11 marca 2015 r. w Lublinie i Warszawie działając wspólnie i w porozumieniu z zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej w kwocie 80.000 zł wielokrotnie powołując się na wpływy w Ministerstwie Sprawiedliwości, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy tj. powołania ustalonej osoby na stanowisko komornika przez Ministra Sprawiedliwości oraz pozytywne rozpatrzenie jej odwołania od uchwały komisji egzaminacyjnej do przeprowadzenia egzaminu radcowskiego w zamian za  50.000 zł , oraz obietnicę przekazania 30.000 zł po  powołaniu tej osoby na stanowisko komornika
- tj. o czyn z art. art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 12 kk
Nadto oskarżono Ewę K. i Jerzego O.:
II. w okresie od 28 września 2014 r. do 6 marca 2015 r. w Warszawie i Lublinie wielokrotnie powoływali się na wpływy w  Ministerstwie Sprawiedliwości i podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy tj. powołania ustalonej osoby na stanowisko komornika przez Ministra Sprawiedliwości w zamian za obietnicę uzyskania korzyści majątkowej
- tj. o czyn z art. art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 12 kk
III. w okresie od 11 do 12 marca 2015 r. w Warszawie, powołując się na wpływy w Ministerstwie Sprawiedliwości, podjęli  się pośrednictwa w załatwieniu sprawy tj. zdania egzaminu adwokackiego przez dowolną osobę w zamian za obietnicę uzyskania korzyści majątkowej
- tj. o czyn z art. art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 12 kk
Nadto Jerzego O. oskarżono o to, że:
IV . w okresie od 1 listopada 2014 r. do 8 kwietnia 2015 r. w Warszawie, z zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej w kwocie 25.000 zł wielokrotnie powołując się na wpływy w  Komendzie Stołecznej Policji podjął się pośrednictwa  w załatwieniu sprawy tj. uchylenia decyzji o zawieszeniu ustalonego funkcjonariusza w obowiązkach służbowych przez Komendanta Stołecznego Policji w zamian za kwotę 15.000 zł , którą otrzymał od wymienionego funkcjonariusza ora obietnicę uzyskania kwoty 10.000 zł , którą miał otrzymać po jego przywróceniu do służby
- tj. o czyn z art. art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 12 kk    
Jerzy O. i Ewa K. zostali nadto oskarżeni o czyny z art. 25 Ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym .
Nadto wskazanym aktem oskarżenia oskarżono:
4.Urszulę T. ( lat 50, pracownica Ministerstwa Sprawiedliwości Biura Informacyjnego Krajowego Rejestru Karnego jako obsługująca interesantów, na wolności - środków zapobiegawczych nie stosowano)
o to, że :
V. w dniu 26 września 2014 r. w Warszawie jako funkcjonariusz publiczny z racji zatrudnienia w Ministerstwie Sprawiedliwości w charakterze starszego specjalisty w  Biurze Informacyjnym Krajowego Rejestru Karnego i będąc uprawnioną do udzielania informacji o osobach w celu wydania zaświadczenia z Krajowego Rejestru Karnego przekroczyła swoje, uprawnienia poprzez bezpodstawne i nielegalne uzyskanie z Krajowego Rejestru Karnego informacji, że ustalona osoba już nie  figuruje w  tym rejestrze, a  także bezpodstawne i nielegalne przekazanie tej informacji Ewie K., przez co działała na szkodę interesu publicznego, naraziła na szkodę prawnie chroniony interes oraz ułatwiła Ewie K. bezprawne uzyskanie informacji z  Krajowego Rejestru Karnego,
- tj. o czyn z art. 231 § 1 kk w zb. z art. 266 § 2 kk w zb. z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 25 Ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym  w zw. z art. 11 § 2 kk;
5. Annę K. ( lat 38, pracownica Ministerstwa Sprawiedliwości Biura Informacyjnego Krajowego Rejestru Karnego jako starszy specjalista, na wolności - środków zapobiegawczych nie stosowano)
o to, że :
VI w dniu 21 października 2014 r. w Warszawie jako funkcjonariusz publiczny z racji zatrudnienia w Ministerstwie Sprawiedliwości w charakterze starszego specjalisty w  Biurze Informacyjnym Krajowego Rejestru Karnego i będąc uprawnioną do udzielania informacji o osobach w celu wydania zaświadczenia z Krajowego Rejestru Karnego przekroczyła swoje, uprawnienia poprzez bezpodstawne i nielegalne uzyskanie z Krajowego Rejestru Karnego informacji, że ustalona osoba nie  przebywa w  tym dniu w  zakładzie karnym, a także bezpodstawne i nielegalne przekazanie tej informacji Ewie K., przez co działała na szkodę interesu publicznego, naraziła na szkodę prawnie chroniony interes oraz ułatwiła Ewie K. bezprawne uzyskanie informacji z  Krajowego Rejestru Karnego,
- tj. o czyn z art. 231 § 1 kk w zb. z art. 266 § 2 kk w zb. z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 25 Ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym w zw. z art. 11 § 2 kk.
Przesłuchana w charakterze podejrzanej Ewa K. nie przyznała się do dokonania zarzuconych jej czynów i odmówiła składania wyjaśnień.
Nie przyznały się również Urszula T. i Anna K., składając wyjaśnienia z których wynikało, że nie pamiętają okoliczności wskazanych w zarzucie.
Przesłuchany w charakterze podejrzanego Jerzy O. nie przyznał się do dokonania zarzuconych mu czynów.
W toku postępowania podejrzany Krzysztof K. początkowo nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu występku, następnie przyznał się i złożył wniosek o wydanie wyroku skazującego. Prokurator zamieścił w akcie oskarżenia wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie kary roku pozbawienia wolności oraz kary grzywny w wysokości 100 stawek po 20 zł.
Przestępstwo z art. 230 § 1 kk. ( płatna protekcja) zagrożone jest karą do 8 lat pozbawienia wolności.
Przestępstwo z art. 231 § 1 kk w zb. z art. 266 § 2 kk w zb. z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 25 Ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym w zw. z art. 11 § 2 kk zagrożone jest karą do 3 lat pozbawienia wolności.

Rzecznik Prasowy
Prokuratury Okręgowej
w Lublinie
Beata Syk – Jankowska